اتاق غذاخوری تنها اتاق خانه است که بیشتر شب‌ها، نشسته و زیر نوری که خودتان تنظیم می‌کنید استفاده می‌شود. کسی آنجا کار نمی‌کند و نمی‌خوابد. برای همین دیوار جسورانه را بهتر از هر اتاق دیگری تاب می‌آورد: طرح را هر بار دو ساعت، در نور گرم و با آدم‌هایی که جلوی آن نشسته‌اند می‌بینید.
این‌ها مسیرهایی هستند که جواب می‌دهند، و قواعد عملی که انتخاب میانشان را آسان می‌کند.
دیوارنگاره‌های تیره برای نور شمع
دیوار تیره پس از غروب در لبه‌ها محو می‌شود و میز روشن‌ترین نقطهٔ اتاق می‌شود. جزئیات طرح فقط جایی دیده می‌شود که نور به آن می‌رسد، و همین است که اتاق غذاخوری تیره را آرام می‌کند، نه سنگین.
- The Persian Garden Tapestry صحنهٔ باغی است شبیه دیوارکوب بافته، با درخت، شکوفه و حاشیه‌های تزیینی. مثل یک تابلوی بزرگ خوانده می‌شود، پس مناسب دیواری است که از در روبه‌رویتان قرار می‌گیرد.
- The Petrified Oasis گیاهان فسیل‌شدهٔ بیابان را در سنگ آتشفشانی تیره می‌نشاند. تقریباً رنگی ندارد و رنگ را به میز، لیوان‌ها و غذا واگذار می‌کند.
- The Alhambra Geometric شبکه‌ای از ستاره‌های درهم‌تنیده با خط طلایی روی آبی تیره است. هندسه به میز بلند پس‌زمینه‌ای رسمی می‌دهد، بی آنکه تصویری با آن رقابت کند.
صحنه‌های باغ در نور روز
اگر صبحانه هم در همین اتاق خورده می‌شود، زمینهٔ روشن یا سبز از صبح تا شب راحت‌تر است. The Andalusian Courtyard درختان نارنج و یاسمن را در حاشیه‌هایی کاشی‌مانند قاب می‌گیرد، به سبک حیاط‌های قرطبه و سویل. Mughal Jungle دیوار را با درختان و شاخ‌وبرگی برگرفته از نگارگری گورکانی پر می‌کند. Pomegranate Dreams روشن‌ترینِ این سه است و در یک گوشهٔ کوچک غذاخوری خوب می‌نشیند.
دیوارهای آرام، وقتی منظره یا مبلمان اتاق را می‌سازد
هر اتاق غذاخوری به دیوار پرجلوه نیاز ندارد. اگر میز، صندلی‌ها یا منظره خودشان اتاق را پر کرده‌اند، طرحی انتخاب کنید که از دور مثل بافت دیده شود. Damask of the Dunes داماسکی اسلیمی است روی زمینه‌ای بافته و کتان‌مانند، با رنگ‌های گرم شنی. به دیوار عمق می‌دهد بی آنکه توجه بخواهد.
دیوار شاخص، بالای قرنیز صندلی، یا کل اتاق؟
- دیوار شاخص برای دیوارنگاره‌ای مناسب است که مرکز دارد، مثل صحنهٔ باغ یا یک قاب هندسی بزرگ. آن را روی دیواری بگذارید که از در می‌بینید، یا دیوار بالای میز.
- هر چهار دیوار برای طرح تکرارشوندهٔ یکنواخت مناسب است. اتاقی که دورتادور پوشیده شده، شب‌ها به شکلی خوشایند دربرگیرنده است و مقصود اتاق غذاخوری همین است.
- بالای قرنیز صندلی یا لمبه‌کوبی پایین دیوار راه‌حل سنتی است و هنوز هم کم‌خطاترین. بخش پایین دیوار ضربهٔ صندلی‌ها را می‌گیرد و طرح در سطح چشم فرد نشسته قرار می‌گیرد.
چهار قاعدهٔ عملی
- مقیاس را نشسته بسنجید. دیوار را بیشتر از روی صندلی می‌بینید، از ارتفاع حدود ۱٫۲ متر. نقشی که در حالت نشسته بالاتر از سر شروع شود هدر می‌رود.
- از نور گرم استفاده کنید و آن را به دیوار بتابانید. نور دیوارشور یا چراغ تابلو با دمای رنگ حدود ۲۷۰۰ کلوین دیوارنگارهٔ تیره را زنده می‌کند. یک چراغ آویز تنها بالای میز، دیوار را تخت نشان می‌دهد.
- یا تابلو یا کاغذ دیواری، نه هر دو. روی طرح آرام می‌توان یک آینهٔ بزرگ یا یک اثر قاب‌شده آویخت. دیوارنگارهٔ صحنه‌دار را تنها بگذارید.
- بوفه را کوتاه نگه دارید. مبلمان بلند دیوارنگاره را دو نیم می‌کند. پشت یک قطعهٔ بلند و کوتاه‌قامت، تصویر ادامه پیدا می‌کند.
پیش از سفارش
هر طرح به سفارش شما در اتحادیهٔ اروپا روی کاغذ دیواری نبافته چاپ می‌شود، به صورت پنل‌های شماره‌دار به عرض ۷۶ سانتی‌متر در چهار طول، بدون چسب، با چسب آماده یا خودچسب. ارسال به سراسر جهان رایگان است. ابتدا نمونهٔ چاپی ۷۶ × ۵۱ سانتی‌متری را سفارش دهید و در ساعتی که معمولاً غذا می‌خورید، زیر همان نوری که واقعاً استفاده خواهید کرد به آن نگاه کنید.
همهٔ طرح‌های مناسب این اتاق را در کاغذ دیواری و دیوارنگاره‌های اتاق غذاخوری ببینید و تعداد پنل‌ها را با راهنمای محاسبهٔ مقدار حساب کنید.
